Clubgeschiedenis


De dag waarop alles begon: 16 juni 1976

Op het eerste zicht een onschuldige dag zoals zovele anderen, maar dat was het niet. Het werd voor bepaalde mensen een heel bijzondere dag. Het was immers de stichtingsdatum van voetbalploeg KWB Bentille, elf jaar later omgedoopt tot Roal Benti.

Ruim 35 jaar samengevat op enkele bladzijden, het is niet zo evident. Alles vermelden over KWB Bentille en Roal Benti is onmogelijk, veel info ging door de jaren heen verloren. Maar iedereen heeft mooie herinneringen overgehouden aan de vereniging die nu 37 jaar bestaat.

De eerste jaren zat de voetbalploeg nog onder de vleugels van de KWB. Geleidelijk aan werd de voetbalploeg volwassener en streefde naar onafhankelijkheid. De noodzakelijke splitsing kwam er en een nieuw bestuur werd samengesteld. Guy Van Laere werd de eerste voorzitter van onze voetbalploeg. Guy werd een toonbeeld voor de jongere generatie, niet alleen op voetbalgebied, maar ook als mens. Spijtig genoeg werd z’n carrière bruusk afgeremd door een zware blessure. Guy was de man die jaren aan een stuk week na week aanwezig was op het terrein, het was een tijd dat echte clubliefde nog bestond.

Na hem kwam Gilbert Vonck enkele jaren het voorzittersschap op zich nemen. Ook Gilbert was er altijd, zowel op als naast het terrein. Steevast kon de KWB, later Roal Benti op hem rekenen. En als veertiger liep Gilbert, tussen de jonge garde door, nog te voetballen op z’n rechtsachterplaats.

Even kregen we Norbert De Greve op de voorzittersstoel doch deze stond al vlug terug leeg. Uiteindelijk kwam Dirk Bogaert op de stoel terecht. Dirk ontpopte zich in de beginjaren tot superspits. Drie jaar op rij werd hij topscorer, een niet mis te verstane prestatie. Later werd hij in het doel geplaatst en keepte hij als de beste. Z’n inzet en karakter maakten hem prompt tot de ideale voorzitter voor onze ploeg. Bijna al z’n vrije tijd ging naar het voetbal en dat is toch een prestatie die mag gezien worden. In 2007, na de promotie naar eerste afdeling van het LVVBM, was het voor hem genoeg geweest. Hij kon eindelijk tijd maken voor zijn vele andere hobby’s buiten het voetbal.

De volgende in het rijtje werd Danny De Sutter, tot op heden nog de steeds de voorzitter van Benti. Danny kent het reilen en zeilen bij Benti maar al te goed. Hij speelt al bijna 25 jaar bij de club op zijn geliefkoosde plaats als centrale, verdedigende middenvelder.
De sterkte van de voetbalploeg ligt in het goed functioneren van het bestuur. Het zijn zij die zich week na week inzetten om de ploeg draaiende te houden. De KWB en Benti zijn door de jaren heen in de streek geprezen voor hun sterke structuur en hun sportiviteit, zowel op als naast het terrein. Dat alles is echter niet mogelijk zonder een heel goede ploeg in de rangen te hebben. In de beginjaren was het nog voor de lol en werd er niet alleen veel verloren, er werd nog echt plezier gemaakt volgens ingewijden. Nu is er een andere generatie opgestaan die het serieuzer aanpakt en steevast gaat voor de winst. Maar ondanks deze instelling is in Bentille nog steeds leute en plezier te vinden, hangen de spelers nog steeds aan elkaar. Het is anders, het is geëvolueerd, maar klagen hoeven we niet. Sportief blijven ze op hoog niveau spelen en de spelerskern is ruim en sterk.

Verschillende kampioenschappen werden gewonnen. Niet te vergeten in het Verbond Groot Gent met als hoogtepunt de titanenwedstrijd thuis tegen Het Groenplein om de titel. In het LVVM onthouden we vooral de titel op de slotspeeldag op het veld van Fortis Gent. In de beker herinneren we ons allemaal het winnen van de Van Santebeker in Doornzele. Tevens werden er verschillende tornooien gewonnen zowel thuis als op verplaatsing.

Maar ook naast het voetbal laat Benti van zich horen. In de loop der jaren hadden we het carnaval, de kaartingen, de hutsepot met Sint en Zwarte Pieten, de kneutelavonden, de mosselsoupers, de kaasavonden, de sportkwissen, de schietingen, de samenwerking met Kriebelrock, de kermis,…

Aanleg nieuw terrein en opbouw kantine

Nadat we destijds het mooie weer maakten op de Sjottersweide, werden we genoodzaakt uit te zien naar een nieuw terrein om ons zaterdagvoetbal te kunnen verderzetten. Het sparrenbos, gelegen tussen het vroegere terrein en de champignonkwekerij van Walter Engels, werd in het voorjaar gehuurd en de arbeid kon beginnen. Met de tractor en met kettingen werden liefst zevenduizend sparren uitgetrokken en verbrand door een gans team vrijwilligers.

Alex Den Ticht stond in voor de aanleg van het terrein. Na het ploegen en zaaien zorgde het natte voorjaar voor de groei van het gras en zodoende hadden we aan het begin van het nieuwe seizoen een grasmat om u tegen te zeggen.

De kantine, een schoolgebouw, tikten we op de kop in Varsenare. Daar braken we alles in 3 weken af. Dankzij Geeraard, Tony en Danny Lammertijn, Dirk Bogaert, Guy Van Laere, Gilbert Vonck, Roger De Pauw, Peter Rijckaert, Kurt Flamey, Wim Landuyt, Luc Goethals en chauffeur Gaston Dobbelaere brachten we alles nadien in grote panelen veilig over naar de Kerselare. Afbreken is al wat, doch opbouwen is nog wat anders.

Nadat de doelen waren geplaatst en de lijnen doodgesproeid (toen mocht dat nog), was Gaston Dobbelaere de aangewezen man om de fundering te leggen. Voordat de plankenvloer kon gelegd worden dienden eerst de buizen voor de afvoer gestoken te worden. De panelen en plankenvloer zelf waren nog het moeilijkste om in elkaar te timmeren. Dirk en z’n kortzaag samen met enkele helpers zorgden daarvoor.

Na enkele weken van zagen, kloppen, jammeren en in het haar krabben was de vloer volledig gelegd. Vanaf dan begon alles vlug te gaan. Het dak werd in sneltempo gelegd. De toog werd gemetseld door Gaston Dobbelaere. Het sanitair en de gasleidingen waren voor rekening van Guy Van Laere die er ’s nachts niet meer kon van slapen. De elektriciteit was voor Peter Rijckaert en Tony Lammertijn terwijl Erik zo vriendelijk was voor de voorziening ervan. De schilderwerken waren voor rekening van Roger De Pauw, terwijl Karel Verstraete instond voor de kwaliteit ervan. De laatste weken voor de opening werden de plafonds gelegd, het sanitair voltooid, de toog afgewerkt en de scheidsrechtersruimte in orde gebracht. Uiteindelijk waren ons eigen terrein en kantine af en werden ze ingewijd met een receptie waarbij iedereen het stof kon doorspoelen.

Doorheen de jaren is de kantine steeds blijven groeien. Zo werd de laatste jaren aan de kantine een nieuw afdak geplaatst, staat er halverwege het terrein een kleine tribune en kunnen de reservespelers plaatsnemen in de dugouts. Stuwende kracht achter dit alles is onze huidige voorzitter.

Het terrein zelf kreeg ook enkele malen een oplapbeurt. De terreinman bij uitstek, Geeraard Lammertijn, klopt het ganse jaar door ongelooflijk veel uurtjes om het terrein piekfijn in orde te houden. Chapeau.

De vernieuwingen tussen 2013 en 2015

Door een nieuwe kantineverantwoordelijke is de kantine sedert 2013 voorzien van een mooie geluidsinstallatie, zodat na de wedstrijd een feestje altijd mogelijk is. Ook werd het afdak achteraan vervangen, om de toekomst van de kantine te waarborgen.

Vooraan buiten aan de kantine is er sedert 2015 een ruimte gecreëerd voor de rokers onder ons. Roken is in de kantine ondertussen volledig verboden.

Sinds maart 2015 is ook de grond rond de kleedkamers gebetonneerd, zodat er minder vuil in de kleedkamers komt, en zo zijn al onze putten achteraan (regenwater en dergelijke) ook weggewerkt. Men struikelde er vroeger al eens over, nu zal dit niet meer voorvallen.

Ook sedert maart 2015: In de kantine zijn er nieuwe stoelen, tafels en barkrukken. Achteraan is ook het laatste deel gebetonneerd, zodat we er rekken konden zetten om al ons materiaal op een overzichtelijke en veilige manier op te slaan.
De oude en versleten boilers zijn na de 9de Memorial op pensioen gegaan en vervangen door 1 grote boiler welke ook op zonne-energie kan werken.

Later worden ook nog de kleedkamers gerenoveerd. Zo kunnen we steeds een propere en aangename omgeving creëren voor spelers en bezoekers.